Afscheid nemen bestaat niet
Afscheid nemen bestaat niet Auteur: Stanley ter Haar
Thema: Mijn verhaal | Persoonlijke herinneringen
Publicatiedatum: 3 februari 2024
Locatie: Hindeloopen
Afscheid nemen bestaat niet Mijn dochter Zoë ter Haar
Wie kan het zich nog herinneren? De periode dat ik in Hindeloopen woonde.
Ik had de liefde van mijn leven gevonden, stond aan het begin van een prachtig nieuw hoofdstuk en zou zelfs vader worden. Wat kon er nog misgaan?
Maar het noodlot sloeg toe.
Wat overbleef, was mijn verdriet. Een volledig ingerichte babykamer, maar zonder mijn dochtertje Zoë. En Celine was er ook niet meer.
Achteraf begrijp ik dat we allebei in rouw waren, maar dit ieder op onze eigen manier verwerkten. Verdriet doet vreemde dingen met mensen. Soms drijft het je juist uit elkaar, terwijl je elkaar misschien wel harder nodig hebt dan ooit.
Als ik toen wist wat ik nu weet
Nu ik jaren later terugkijk op deze periode, kan ik niet anders zeggen dan dat ik sommige dingen waarschijnlijk anders zou hebben gedaan als ik toen had geweten wat ik nu weet.
Ik zou mezelf de tijd hebben gegeven om verdrietig te zijn. Om stil te staan bij wat er gebeurd was. In plaats daarvan ging ik maar door. Werken, werken en nog eens werken.
Misschien omdat werken makkelijker was dan voelen.
Toch ben ik trots op de uitvaart van Zoë. Die heb ik destijds helemaal zelf geregeld. Ondanks alles wilde ik haar een mooi en waardig afscheid geven.
Door mijn verdriet stond ik niet altijd stil bij de mensen die er wél voor mij waren. Ik voelde vooral wat ik verloren had. Niet wat er nog om mij heen gebeurde.
En dat besef kwam eigenlijk pas veel later.
Afscheid nemen bestaat niet Verdriet begrijpen kost soms jaren
Wat ik met dit verhaal wil zeggen, is dat niemand jouw diepste verdriet werkelijk kent. Mensen kunnen met je meeleven, je steunen en proberen je te begrijpen. Maar wat je vanbinnen voelt, is soms nauwelijks uit te leggen.
En soms heb je zelf ook tijd nodig om dat verdriet toe te laten.
Ik wil daarom nogmaals iedereen bedanken die er destijds voor mij was. Voor de prachtige bloemen, de lieve woorden, de bezorgde blikken en alle andere vormen van aandacht die ik toen misschien niet heb begrepen of zelfs helemaal heb gemist.
Dat betekent niet dat ze er niet waren.
Het is nooit verkeerd om jaren later nog eens terug te kijken naar een situatie. Niet om alles opnieuw te beleven of om schuldigen aan te wijzen, maar om met de kennis en levenservaring van nu te begrijpen wat je toen misschien nog niet kon begrijpen.
En er uiteindelijk in te berusten.
Lieve Zoë, papa gaat nu naar huis ❤️
Lieve Zoë,
Papa gaat nu naar huis.
In gedachten zul je altijd bij me zijn. Je moeder ook. Maar hier, vandaag, sluit ik deze periode voor mezelf af.
Je bent een sterretje in de hemel en een sterretje op mijn arm. Een herinnering die ik altijd met me meedraag.
Ik wilde je het leven geven. Je moeder ook. We hadden zoveel plannen, zoveel verwachtingen en zoveel liefde om je te geven.
Maar het liep anders.
Ik kan het verleden niet veranderen. Wat ik wel kan, is met liefde terugkijken op jouw bestaan, hoe kort het ook was.
Afscheid nemen bestaat misschien niet echt. Want iemand die je zo diep in je hart draagt, raak je nooit helemaal kwijt.
Till we meet again. ❤️
R.I.P. Zoë ter Haar
Alle rechten voorbehouden
© 2019–2026 Stanley ter Haar
www.stanleyterhaar.blog
